Niedziela, 13 maja 2018

uroczystość
Wniebowstąpienia Pańskiego

Komentarz do I czytania (Dz 1, 1-11)

Uczniowie mają pozostać w Jerozolimie, by oczekiwać na wypełnienie się obietnicy Ojca. Ponownie wchodzą w czas niejasności i mimo zapewnień Jezusa, mimo że widzą Jego chwalebne rany, na dnie ich serca gości lęk. To paradoks – naocznie mają dowód potęgi Boga w osobie zmartwychwstałego Jezusa, a nadal się boją, nadal nie rozumieją. Do czego to wszystko doprowadzi? Bóg szykuje wielkie rzeczy, które staną się ich udziałem już za chwilę. Potrzeba trochę cierpliwości i zaufania w to, że obiecany Duch uzdrowi i wyjaśni wszystko. To, co ratuje uczniów w tej chwili, to ich postawa, bo choć nie rozumieją, jednak wpatrują się w Niego, jak wstępuje do nieba, wytężają wzrok, by Go widzieć. Patrzą na tego, od którego przyjdzie Duch. To jedyny słuszny kierunek.

Komentarz do II czytania (Ef 4, 1-13)

Dokonujemy niekiedy porównań zgodnych z ludzkim rozumowaniem, stawiając siebie obok bliźniego i ze smutkiem stwierdzając, że nie jesteśmy tacy jak on. Może ma inne dary, robi coś lepiej, dokładniej, a jego praca przynosi większe efekty? Takie porównania prowadzą do poczucia smutku, zniechęcenia. Jak reaguje na taką postawę św. Paweł? Wskazuje nam na bogactwo darów i posług, którymi obdarza nas Bóg według własnego zamiaru. I tak jednych ustanowił apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami, jednak wszystkich w jednym Duchu i ku pożytkowi wspólnemu. Takie bogactwo jest pięknem i radością, jednak najważniejszym elementem tej układanki jest jedność. Bóg jest Jednością i chce, byśmy wszyscy razem doszli do jedności wiary.

Komentarz do Ewangelii (Mk 16, 15-20)

Jezus, wstępując do nieba, daje jednocześnie swoim uczniom nakaz misyjny, posyła ich do wszystkich narodów i ludów z misją głoszenia Dobrej Nowiny. Obiecuje też, że głoszeniu będą towarzyszyć znaki, które potwierdzą prawdziwość orędzia. Oczywiście znaki te można rozumieć dosłownie, a można spojrzeć na to nieco inaczej. Owe nowymi językami mówić będą może oznaczać próbę przemówienia do kogoś, używając nowego, pełnego pokoju języka, wejście na drogę pojednania. Następne − choćby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić − może oznaczać kogoś, kto, słuchając słów pełnych jadu i trucizny, nie będzie się im poddawał, bo wie, że jedyne słowa prawdy są w Chrystusie Jezusie. On wstąpił do chwały Ojca, tam, gdzie i dla nas jest już przygotowane miejsce. A teraz, współdziałając z nami, umacnia nas w głoszeniu Dobrej Nowiny.

Pomyśl:

  • Jaką rolę odgrywam we wspólnocie Kościoła?
  • Jak bardzo jestem świadomy swojej roli, funkcji, swojego zadania?
  • W czym przejawia się moje posłuszeństwo Bogu? Jakie są jego owoce?
  • Co jest dla mnie znakiem potwierdzającym prawdziwość głoszenia Ewangelii w dzisiejszym świecie?

 

Pełne teksty liturgiczne oraz komentarze znajdziesz w miesięczniku liturgicznym Od Słowa do Życia.

Kalendarz

 

 

Koszyk

produktów: 0

wartość: 0,00 zł

przejdź do koszyka »

Sklep jest w trybie podglądu

 

 


Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. 

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Użytkowanie sklepu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.


 


Click Shop | Hosting home.pl