ŚRODA, 14 LUTEGO 2018

Środa Popielcowa

Komentarz do I czytania (Jl 2, 12-18)

Już u progu Wielkiego Postu prorok Joel ukazuje nam istotę praktyk pokutnych: należy rozdzierać serca, a nie szaty! W Starym Testamencie gest rozdarcia szat jest dramatyczną reakcją na wiadomość o śmierci kogoś bliskiego lub wieść o jakimś nieszczęściu czy kataklizmie. Analogicznie rozdzieranie szat należy rozumieć jako wyraz smutku z powodu śmierci duchowej spowodowanej grzechem. Droga ku nawróceniu wiedzie przez pokutę. Co więcej, pokuta winna mieć charakter wspólnotowy. Prorok wzywa do niej świeckich i kapłanów, ludzi w podeszłym wieku i dzieci, a nawet narzeczonych czy nowożeńców. Właśnie dlatego do pokuty wezwany jest dziś cały Kościół, nie tylko indywidualnie każdy z nas.

Komentarz do II czytania (2 Kor 5, 20 – 6, 2)

Apostoł Paweł wzywa mieszkańców Koryntu do pojednania z Bogiem. Nie czyni jednak tego sam od siebie, ale w imieniu Chrystusa. Oznacza to, że opiera się na Jego autorytecie. Pojednanie z Bogiem jest możliwe tylko dlatego, że Chrystus wziął na siebie nasze grzechy i poniósł za nie śmierć na krzyżu. Apostoł stwierdza nawet paradoksalnie, że Bóg uczynił Chrystusa grzechem. Chce przez to obrazowo powiedzieć, że nasze grzechy zostały przybite do krzyża i tam unicestwione, jeśli tylko z wiarą przyjmiemy owoce zbawczej śmierci Jezusa. Sami z siebie nie możemy okazać się przed Bogiem ludźmi sprawiedliwymi. Staje się to możliwe tylko dzięki Bożej łasce, która nakłania nasze serca do wdzięczności.

Komentarz do Ewangelii (Mt 6, 1-6. 16-18)

Żydzi sądzili, że dobre uczynki są tym, co może zapewnić człowiekowi zbawienie. Zaliczano do nich przede wszystkim modlitwę, post i jałmużnę. Wiemy jednak, że same dobre czyny nie wystarczą do zbawienia. Konieczna jest nasza wiara. Jeśli więc ktoś wykonuje dobre czyny, winien być motywowany do takiego działania wiarą, a nie pragnieniem zasłużenia na zbawienie, gdyż zbawienie jest łaską i zasłużyć na nie nie można. Posługując się bardzo obrazowym językiem (niech nie wie twoja lewa ręka co czyni prawa), Jezus zachęca, by czyny miłosierdzia pozostały w ukryciu. Nie chodzi tu jednak o to, by koniecznie były one dokonywane jedynie z dala od innych ludzi. Można ich dokonywać publicznie, ważne jest jednak to, by nie czynić tego dla próżnej chwały i chęci pokazania się innym, lecz z autentycznej troski o dobro drugiego. Tylko taka postawa będzie nagrodzona przed Bogiem.

Pomyśl:

  • Z jakich motywów podejmuję post i wyrzeczenia?
  • Jak często podejmuję post w intencjach osób chorych, samotnych, potrzebujących jako swoistą ofiarę składaną Bogu?
  • W jaki sposób pomagam, także materialnie, osobom potrzebującym?

 

Pełne teksty liturgiczne oraz komentarze znajdziesz w miesięczniku liturgicznym Od Słowa do Życia.

Kalendarz

 

 

Koszyk

produktów: 0

wartość: 0,00 zł

przejdź do koszyka »

Sklep jest w trybie podglądu

 

 


Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. 

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Użytkowanie sklepu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.


 


{nocache:874a17543b01ebd070c642cbfb77a085#0}
Click Shop | Hosting home.pl