NIEDZIELA, 16 LIPCA 2017

15 Niedziela w ciągu roku

Komentarz do I czytania (Iz 55, 10-11)

Woda, która z nieba pada na ziemię, czy to w postaci deszczu, czy śniegu, użyźnia ją, aby ta mogła wydać życie i zrodzić plony. Wypełnia zatem swoje przeznaczenie i swój cel, a po wszystkim wraca tam, skąd się wzięła. Podobnie osiąga swój cel wypowiadane przez Boga słowo. Pada obficie na człowieka, dotyka jego rzeczywistości, wchodzi w jego codzienność, próbuje przeniknąć tak, aby dotrzeć do serca i zrodzić w nim nowe życie, otworzyć na hojnego Dawcę, nauczyć właściwych wyborów i wierności Bogu. Przez swoje słowa Bóg potrafi się uobecnić, objawić wolę, plany i pragnienia. Przez swoje słowa chce stać się nam bliski. To szansa na spotkanie i przemianę. Bo kto spotkał Boga, staje się zupełnie innym człowiekiem.

Komentarz do II czytania (Rz 8, 18-23)

Na świecie nie spotka się człowieka, który w jakiś sposób nie byłby dotknięty cierpieniem. Dolegliwości fizyczne związane z plagą chorób, głodem, wypadkami lub starością. Smutek wynikający z osamotnienia, utraty, ograniczeń lub biedy. Jak też nie wspomnieć o pewnej formie cierpienia duchowego ludzi wiary. Czym jednak jest to cierpienie w porównaniu z rzeczywistością, do której przygotowuje nas Bóg – do życia w Jego chwale? Święty Paweł porównuje ten czas zmagania do momentu porodu, który chociaż bolesny dla matki, tajemniczy i wiążący się z wielkim stresem dla dziecka, pozwoli jednak wejść w nowe życie i doznać radości. Trudno pewnie przyjąć te słowa, gdy myślą nie wybiega się ku wieczności, a oczy spoglądają tylko na ziemię.

Komentarz do Ewangelii (Mt 13, 1-23)

Czy Bóg jest marnotrawcą? Na to wygląda. Skoro utożsamiamy Go z siewcą, który wyszedł siać i w swojej niegospodarności oraz nieostrożności rzuca ziarno nie tylko na glebę żyzną, ale również na drogę, na miejsce skaliste lub między ciernie, to co innego o Nim powiedzieć? Jaki sens ma marnowanie zasiewu? Czy nie na tym jednak polega miłość? Bóg gotowy jest stracić. Gotowy był stracić najpiękniejsze i najcenniejsze ze swoich ziaren – Słowo Wcielone, byleby tylko człowiek potrafił Go dostrzec, przyjąć i dać się poprowadzić ku pełni życia. Bóg nie przestanie siać, chociaż widzi, że podłoże jeszcze nie jest żyzne. Jeszcze nie jest gotowe. On nie traci nadziei, że nasze serca, chociaż może dzisiaj są jeszcze jak droga, skała lub zielsko, staną się żyzną glebą.

Pomyśl:

  • Jak silna jest moja wiara w to, że w swoim słowie Bóg mówi również do mnie?
  • W jaki sposób rozmawiam z Bogiem?
  • Na ile w mojej modlitwie pozwalam działać słowu Bożemu?
  • W jaki sposób moje życie wypełnione jest chwałą Boga?

 

Pełne teksty liturgiczne oraz komentarze znajdziesz w miesięczniku liturgicznym Od Słowa do Życia.

Kalendarz

 

 

Koszyk

produktów: 0

wartość: 0,00 zł

przejdź do koszyka »

 

 


Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. 

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Użytkowanie sklepu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.


 


Click Shop | Hosting home.pl